Wat gemist is, leeft in stilte voort Misschien draag jij verdriet dat weinig mensen begrijpen. Een verlies dat je niet altijd kunt uitleggen, maar dat toch steeds met je meereist. Dan is dit voor jou. Niet alle rouw is zichtbaar. Soms is het geen afscheid, maar het ontbreken van een begin. Geen graf om bloemen bij te leggen, geen datum om te herdenken. Maar wel een lege plek die voelbaar blijft. Rouw heeft vele gezichten. Het gemis van iemand die er nooit écht mocht zijn. Het gemis van iemand die je nog maar kort geleden verloren bent. Een droom die vroegtijdig brak. Een band die er had kunnen zijn — als het leven anders had gelopen. En in al die vormen leeft iets wezenlijks: het verlangen om te erkennen. Te mogen zeggen: dit deed pijn. Dit heeft mij veranderd. Dit mag bestaan, ook al ziet niemand het. Rouw is liefde zonder bestemming We rouwen niet alleen om wat we zijn verloren, maar ook om wat we nooit volledig hebben ontvangen. Ouders die niet konden geven wat we nodig hadden...