Blogs van Philomène

  Er is een stille verschuiving gaande in de wereld. Niet in één land, niet in één generatie, maar in de mens zelf. Een verschuiving die je ziet in relaties, in keuzes, in levenspaden, in het loslaten van oude structuren. Een verschuiving die niet wordt aangekondigd met tromgeroffel, maar met een zucht van opluchting: “Ik kan niet langer leven op een manier die niet klopt met mijn essentie.” Steeds meer mensen voelen het: we keren terug naar wie we ooit al waren — vóór de lagen, vóór de rollen, vóór de angst, vóór het aanpassen.  Maar hoe ziet dat eruit, die terugkeer naar essentie? 1. Terugkeren naar essentie begint met eerlijkheid Niet de soort eerlijkheid die je uitspreekt om conflicten te voorkomen. Maar de eerlijkheid die uit je diepte omhoogkomt wanneer je jezelf niet meer kunt verloochenen. Eerlijkheid zoals: “Ik leef niet zoals mijn ziel wil leven.” “Deze manier van verbinden past niet meer.” “Ik heb mezelf te klein gehouden.” “Ik ben niet meer bang om te voelen w...

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...

    Aan het begin van het boek vertelde ik je over eerlijk naar jezelf zijn, en beloofde ik je om hier later in het boek op terug te komen. Wat betekent het nu om eerlijk te zijn? Je kunt het als volgt formuleren: Eerlijkheid is een eigenschap die persoonlijke integriteit of een ontbreken van bedrog, leugens of verdoezeling van feiten inhoudt.  Zou je ooit jezelf bedriegen? Zou je ooit naar jezelf liegen? Zou je ooit feiten voor jezelf verdoezelen? In eerste instantie zal je antwoord waarschijnlijk „nee‟ zijn. Bij eerlijkheid denk je aan:  – dat wanneer je iets koopt het product ook doet wat er over gezegd of geschreven wordt  – dat wanneer je je auto naar een garage brengt voor een onderhoudsbeurt, ook alles wat er in rekening wordt gebracht, gedaan is en dat je een eerlijk advies krijgt  – dat je wanneer je bij de kassa teveel aan geld hebt teruggekregen, dit kenbaar maakt bij de kassière  – dat je bij een proefwerk/examen niet afk...

  Doordat jij je steeds bewuster van jezelf wordt, zal je bemerken dat dit op meerdere aspecten van je leven gebeurt. Bijvoorbeeld in wat je leest, wat je ziet op TV, personen waar je mee omgaat, zelfs in wat je eet.  Je geest met ellende voeden heeft namelijk een negatieve uitwerking op je lichaam! Dit geldt natuurlijk ook de dingen die je via de media bekijkt. Bedenk of ze heilzaam voor je zijn. Denk nog maar even terug aan wat je eerder in dit boek las over het project dat er in 1993 in Washington plaatsvond en waardoor de misdaad met iets meer dan 23% daalde. Vraag je eens af waarom er zoveel misdaad is en waar de meesten van ons op gefocust zijn. Dat wil niet zeggen dat we die misdaad zelf uitvoeren, maar angst hebben en die vervolgens voeden zou wel een bijdrage aan de vermeerdering ervan kunnen hebben. Hoe zou de wereld er uitzien wanneer we ons focussen op positieve dingen? De positieve uitwerking zou je nu al bij jezelf kunnen zien. Want wanneer je je intens gelukk...