Blogs van Philomène

Hoe religie, ouders en onderwijs de vrije beleving van kinderen vervormen — met een oosterse blik als zachte tegenstem.  Twee kinderen spelen samen. Ze lachen, bouwen een hut, delen een appel.  Niks bijzonders, gewoon samenzijn. Tot er plots een volwassenenblik tussenkomt: “Hebben jullie verkering?” En poef - wat speels was, krijgt een richting. Wat open en onschuldig begon, wordt ineens voorzien van een script: romantiek, verwachtingen, toekomstmuziek. Alsof elk vormpje nabijheid meteen uitgelegd moet worden.  Op dat moment gebeurt er iets wat veel kinderen herkennen, al kunnen ze het vaak niet verwoorden: Wat ik voel, is niet meer alleen van mij. De vrije stroom van binnenuit wordt op subtiele wijze naar buiten verplaatst. Er komt ruis op de lijn tussen voelen en zijn. En wat eerst gewoon wás, wordt nu bekeken, benoemd en betekenisvol gemaakt. Het religieuze script  In sommige religieuze omgevingen is liefde zelden gewoon een gevoel. Het wordt een traject met...

Een vergeten beweging Rond je vijftigste gebeurt er iets bijzonders. Wat vaak 'midlifecrisis' wordt genoemd, is in wezen de terugkeer van een diepe, oude trilling: de plek van Chiron. Deze innerlijke beweging nodigt je uit om stil te staan bij wat ooit pijn deed, wat je lang hebt weggestopt, en wat nu om heling vraagt. Chiron raakt aan jouw kwetsbaarheid. Niet om je te breken, maar om je wakker te maken. Deze periode nodigt uit tot eerlijkheid, tot verzachting, tot het afleggen van oude maskers. Zodat je je leven kunt hervatten — in waarheid. Je hoeft niets te forceren. Alleen te luisteren. Misschien voel je moeheid, twijfel, verdriet of juist plotselinge helderheid. Het hoort erbij. Het is jouw innerlijke gids die zich meldt. Wat als je geen nieuwe versie van jezelf hoeft te worden – maar alleen maar thuiskomt bij wie je altijd al was? Wat is Chiron? Chiron is een hemelse begeleider die symbool staat voor onze diepste wond én ons vermogen tot heling. In de symboliek van de ...