Blogs van Philomène

  Een innerlijke verschuiving van denken naar voelen, van later naar nu Veel mensen herkennen het: het gevoel dat het nu zwaar of onvolmaakt is, en dat er in de toekomst een beter moment komt. Het idee dat we nu moeten volhouden, onszelf wegcijferen of pijn verdragen, omdat het later beloond wordt. Maar waar komt dit patroon vandaan? En hoe werkt het in ons door — psychologisch, cultureel en spiritueel? Religieuze wortels: lijden nu, beloning straks In veel religieuze tradities klinkt dezelfde boodschap: het echte geluk ligt niet hier, maar later. Het aardse bestaan wordt gezien als een proef of leerschool, waarbij lijden betekenis krijgt die pas in het hiernamaals onthuld wordt. Gelovigen leren: draag je kruis, want straks wacht de hemel . Persoonlijke noot Wat ik hier beschrijf is geen religieuze boodschap, en ook geen afwijzing van religie. Religie kan diepe wijsheid en troost bevatten. Deze reflectie komt voort uit mijn eigen ervaring dat het steeds vooruitschuiven van ‘late...

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...