Het is een tijd van woorden die snijden. Van termen die verdelen in plaats van verbinden. Van mensen die anderen wegzetten als “schaap” of “wappie”, afhankelijk van welk narratief ze volgen. En ergens onderweg lijkt de menselijke maat verloren te zijn geraakt. Ik hoor het. Ik lees het. En soms voel ik het ook. De verzuchting. De frustratie. De harde mening die als schild wordt gebruikt om onzekerheid of kwetsbaarheid te verbergen. Maar eerlijk gezegd... ik wil niet kiezen. Ik ben geen Schaap Ik wil niet domweg volgen. Niet doen “wat hoort” omdat iedereen het doet. Ik wil mogen twijfelen. Onderzoeken. Zelf voelen of iets klopt. Zelf ervaren of iets resoneert. Ik wil geen leven inrichten dat leunt op automatische piloot, als dat betekent dat ik mezelf onderweg verlies. Ik ben ook geen Wappie Hoewel ik dat wél ooit heb gezegd 😅 Sterker nog: in een periode waarin ik me begon los te maken van het oude denken, noemde ik mezelf met een glimlach een Wappie, soms zelfs een Sn...