Wij verloren vier zwangerschappen. Elk met een eigen klap. En toch elk met een eigen aanwezigheid. Dit stuk schrijf ik niet alleen als schrijfster, maar ook als moeder die haar kindjes draagt in herinnering. Rouw is geen ziekte. Geen probleem om op te lossen. Geen fase waar je ‘doorheen’ moet om verder te kunnen. In een oosterse en holistische visie is rouw een wezenlijk deel van het leven – een beweging die niet rechtlijnig verloopt, maar golft, fluistert, huilt en soms weer zwijgt. Het is liefde die haar vorm heeft verloren, maar niet haar waarheid. Rouw als natuurlijke beweging In een oosterse en holistische visie is alles voortdurend in beweging: er is groei, er is verandering, er is loslaten, en er ontstaat steeds weer iets nieuws. Ook in ons leven ontmoeten we deze beweging, soms op een heel vreugdevolle manier, soms op een diep pijnlijke. Het verlies van ongeboren leven hoort daar helaas ook bij. Het is geen gebeurtenis die zomaar “voorbij” gaat, maar een ingrijpend...