Blogs van Philomène

  Er is een stille verschuiving gaande in de wereld. Niet in één land, niet in één generatie, maar in de mens zelf. Een verschuiving die je ziet in relaties, in keuzes, in levenspaden, in het loslaten van oude structuren. Een verschuiving die niet wordt aangekondigd met tromgeroffel, maar met een zucht van opluchting: “Ik kan niet langer leven op een manier die niet klopt met mijn essentie.” Steeds meer mensen voelen het: we keren terug naar wie we ooit al waren — vóór de lagen, vóór de rollen, vóór de angst, vóór het aanpassen.  Maar hoe ziet dat eruit, die terugkeer naar essentie? 1. Terugkeren naar essentie begint met eerlijkheid Niet de soort eerlijkheid die je uitspreekt om conflicten te voorkomen. Maar de eerlijkheid die uit je diepte omhoogkomt wanneer je jezelf niet meer kunt verloochenen. Eerlijkheid zoals: “Ik leef niet zoals mijn ziel wil leven.” “Deze manier van verbinden past niet meer.” “Ik heb mezelf te klein gehouden.” “Ik ben niet meer bang om te voelen w...

Over leven, balans en de markt van bewustwording De laatste jaren ben ik anders naar de wereld van bewustwording gaan kijken. Ik geloof diep in de Bron van energie, in de kracht van manifestatie en in het idee dat werkelijkheid vorm krijgt door geloof en vertrouwen. Dat is voor mij geen zweverig concept, maar een ervaarbare werkelijkheid: energie volgt aandacht. Toch heb ik gezien — en ook in mezelf gevoeld — hoe snel dat pad van bewust leven kan kantelen. Hoe iets wat bedoeld was als vrijheid, langzaam verandert in een vorm. Er is maar een dun vlies tussen echte verbinding met de Bron en een spiritueel toneelstuk dat daar op lijkt.  Tussen open bewustzijn en groepsdwang.  Tussen vrijheid en voorschrift. Ergens tussen alles perfect willen doen en het gewoon laten zijn,  ligt voor mij de plek waar echt leven ontstaat.  Daar, tussen bron en betovering. Het middenpad In het Oosten noemt men het het middenpad: Niet te veel God, niet te veel wereld. Niet te veel doe...

  Het betekent niet dat je helemaal niets moet delen wanneer je met iets zit. Wij komen voort uit een Bron van intelligentie van energie en bewustzijn. Wij staan direct in contact met deze Bron want de mens is een intelligent, energiek en bewust wezen. Wanneer je deze Bron om advies vraagt, krijg je altijd antwoord via je intuïtie, of door dingen of mensen die in jouw leven komen. Vertel die Bron wat je bezighoudt en je krijgt zeker weten een antwoord.    Om jouw “rommel” te kunnen ruimen is het zeker noodzakelijk de rommel ook te zien! Zelf noem ik het: "Het beest in de bek durven kijken".  Er wordt ook wel eens gezegd: "Op een zinkend schip tref je geen atheïst". Wanneer de nood aan de man is, voelen mensen vanuit die nood een drang om de hulp van de Bron te vragen. Maar waarom wachten totdat er iets gebeurt? Waarom probeer je niet nu al contact met die Bron te maken?  De Bron is alleen maar energie, deze energie stroomt door iedereen en dus zenden we...

  Probeer nu niet alles tegelijk toe te passen, ben blij met wat je tot nu toe bereikt hebt en ben geduldig met jezelf. Je mag jezelf echt wel complimenten geven over wat je tot nu toe gelukt is en je mag daar ook dankbaar voor zijn. Ook dit is een onderdeel van onvoorwaardelijk van jezelf houden.  Vergelijk vooral jouw vooruitgang niet met de mensen om je heen, jezelf met anderen vergelijken kan heel vernietigend voor jezelf zijn. Bovendien is het leven geen competitie!  "Maar laat een ieder zich ervan vergewissen wat zijn eigen werk is, en dan zal hij alleen met betrekking tot zichzelf, en niet in vergelijking met de andere persoon, reden tot opgetogenheid hebben" - Galaten 6: 4 (nwv)  Dit is trouwens een van mijn favoriete quotes uit de bijbel! Het leven is sowieso nooit een competitie, niet met betrekking tot de persoonlijke ontwikkeling, maar ook niet ten aanzien van materiële zaken of uiterlijk. Een competitieve geest heeft altijd met het Ego te maken. Wann...