Blogs van Philomène

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...

    Nu komt het op jou aan! Blijf je standvastig in het bij jezelf blijven? Vind je het gemakkelijk om trouw aan jezelf te blijven? Natuurlijk is dit voor iedereen verschillend... In het kort zal ik je uitleggen waarom het in het begin vaak moeilijk voelt om te veranderen. Allereerst heb je het verlangen nodig om een verandering aan te brengen. Vervolgens geeft je brein aan dat niet te willen. Hoe is dat merkbaar? Doordat er allemaal tegenargumenten door je hoofd spoken om de verandering juist niet aan te gaan. Vervolgens volgt er uitstel en zit je weer in het oude bekende schuitje en vindt er geen verandering plaats, tenzij je standvastig bent! Daarom is het wel belangrijk dat je weet dat dit zo werkt en het juist datgene is wat het in het begin wat lastiger maakt. Uiteindelijk is het dus een kwestie van luisteren naar dat verlangen. Wanneer je standvastig in je verandering wilt zijn stel jezelf dan eens de volgende vragen: - Hoe wil ik zijn wanneer ik ben veranderd...

Jij kunt dit doen door naar jouw innerlijke stem te luisteren. Maar hoe weet je nou precies wat je innerlijke stem is? Het is niet de stem in je hoofd die altijd luid praat en alleen dat zegt wat ooit de meningen van anderen waren, of wat jij jezelf hebt aangepraat en bent gaan geloven. Dit leidt tot twijfel, angst en onzekerheid. Je gaat daardoor vaak piekeren omdat deze stem jou de weg lijkt te wijzen. Sterker nog... je denkt zelf die stem te zijn. Wanneer je niet langer luistert naar de stem van het Ego die daar de hele dag loopt te kwetteren, welke stem is het dan waar je naar moet luisteren om je werkelijk goed te voelen?  Ga maar eens rustig zitten en probeer eens even helemaal niets te denken. Misschien lukt het je niet meteen maar na een tijdje oefenen is daar een zachtaardig, vriendelijk en liefdevol “persoon” die precies weet wat goed voor je is. Het voelt alsof iemand jou omarmt, bij wie je je welkom voelt. Wanneer je deze „persoon‟ ontmoet, twijfel je niet, maa...