Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label verbinding

Overmatig Aanpassen en Pleasegedrag - De poort naar zelfbehoud in verbinding

  Levenswond 3  Er zijn mensen die al vóór een ander spreekt, weten wat er leeft. Die ruimtes voelen, verwachtingen aanvoelen, en zichzelf zachtjes temperen - uit liefde. Of… uit gewoonte. Als jij jezelf hierin herkent, ben je misschien al vroeg gaan geloven dat verbinding ten koste mag gaan van jezelf. Dat het veiliger is om je aan te passen dan om te blijven staan. Maar wat als zelfbehoud geen breuk is met liefde - maar juist de bedding ervoor? Hoe de wond zich toont Je voelt haarfijn aan wanneer er spanning is. Nog voor iemand iets zegt, stem jij je af. Je dempt je stem, je leest tussen de regels, je probeert het zacht te houden. En als je heel eerlijk bent… weet je soms niet meer wat jíj eigenlijk voelt, vindt, of verlangt. Je bent altijd al degene geweest die begrijpt, verzacht, verbindt. Maar ergens voel je: Ik raak mezelf kwijt in het goed willen zijn. Even belangrijk om te benoemen... Overaanpassing is geen hooggevoeligheid.  Hoewel het soms op elkaar li...

Als zorgen een rol blijkt… hoe stap ik daar dan uit?

Er is een vraag die de laatste tijd zachtjes in mij zingt. Geen dwingende vraag, maar wel een wezenlijke: Hoe ziet mijn pad eruit als ik niet probeer om iedereen te redden? Alleen al het stellen van die vraag opent iets. Want eerlijk is eerlijk - ik heb jarenlang gevoeld, gezien, gecorrigeerd, gedragen. Soms zonder dat iemand het vroeg. Soms omdat ik dacht dat het zo hoorde. En soms omdat ik mezelf anders niet wist te plaatsen in het geheel. Maar wat gebeurt er als ik dat loslaat? Misschien wordt het stil. Misschien verdwijnen er mensen. Misschien voelt het even leeg, alsof ik de jas van de helper heb uitgedaan en mijn handen niet weten waar ze moeten rusten. Maar daarna… Misschien komt er iets anders. Ruimte. Licht. Zachtheid. Míjn ritme. Niet meer het pad van de redder, maar het pad van de reiziger. Niet meer leven op het verdriet van een ander, maar thuiskomen in mijn eigen lichaam. Want eerlijk? Ik heb soms gewoon géén zin om te redden. En zodra ik dat voel, sluipt er iemand binnen...