Doorgaan naar hoofdcontent

Van mentale slavernij naar bevrijding

 


Angst is voor de meesten de mentale slavernij die voelbaar is. En hoe voelbaar is het op dit moment voor jou? Het verlamt je om op je eigen gevoel te durven vertrouwen. De meeste mensen doen elkaar daarom maar na. Dat lijkt het tenminste een veilige keuze, want iedereen doet het immers. Maar daarom voelt het ook alsof je steeds maar in een cirkel loopt die onveranderlijk lijkt.  Maar Wat zou er gebeuren èn manifesteren wanneer angst geen rol meer speelt?



Angst en Voorzichtigheid

Vooropgesteld dat angst en voorzichtigheid verschillend zijn. Voorzichtig ben je bij het oversteken van bijvoorbeeld een straat, dat betekent niet dat je angstig bent.

Dus... wanneer angst geen rol meer speelt, waar zou je dan voor kiezen? Laten we het zo stellen:

“Een manifestatie draagt altijd de energie van de keuze waarmee deze werd gemaakt”

Kiezen vanuit angst levert je dan ook situaties van angst op. Bijvoorbeeld:

·         Je zegt iets niet omdat je bang bent voor de mening(en) van anderen;

·         Je maakt een keuze omdat je denkt dat anderen er dan blij mee zijn;

·         Je kiest voor een baan die niet bij je past om zo van de druk af te zijn;

·         Je laat juist bepaalde dingen omdat je ooit hebt gehoord dat het geen goede keuze zou zijn.


Angst al eeuwenlang een machtsmiddel


 Slavernij

Is dat niet precies wat slavernij ook doet? Volgens Wikipedia is ‘slavernij’ een toestand waarin een mens eigendom van een ander is of als zodanig wordt behandeld’. Volgens Mijn woordenboek wordt het omschreven als ‘onvrijheid’ en ‘verdrukking’.

Vergeet niet dat angst al eeuwenlang een machtsmiddel is geweest en daarom ook een ingeburgerde emotie is geworden. Dat is ook de reden dat het voor zovelen moeilijk te geloven is dat het ook anders kan. Een veel gehoorde reactie is dan ook: “Kijk dan toch om je heen, dit is toch het bewijs dat het niet anders kan".

Maar is dat echt waar?

Angst= Vals bewijs dat echt lijkt (FEAR= False Evidence Appears Real)

Angst is juist hetgeen dat grote groepen mensen in toom houdt, en ze daardoor ook in een hoekje duwt. Het gevolg is dan ook dat je je gevangen voelt en bang bent om naar jezelf te luisteren, laat staan om jezelf te uiten. Maar juist door in jouw eigen kracht te gaan staan en eerlijk met jezelf te zijn werk je mee om angst uit jouw wereld te wissen.



Wanneer er iets is dat je vanuit jezelf graag zou willen, wiens “stem” is het dan die jou ervan weerhoudt de stap te zetten? 


Wat weerhoudt jou van je geluk?

Belangrijk is daarom de volgende vraag: Wanneer er iets is dat je vanuit jezelf graag zou willen, wiens “stem” is het dan die jou ervan weerhoudt de stap te zetten? Is het de stem van je familie, religie, partner(s), baan, vrienden, systeem, omgeving, eigen geloof?

Bedenk dat de enige èchte waarheid en compleetheid in jezelf aanwezig is. Dat is ook hetgeen het beste bij jou past. Beslissingen genomen vanuit die waarheid en compleetheid zorgen voor een andere manifestatie dan die van angst. Het is juist de angst die je ervan weerhoudt om daar naar te luisteren.


 Een wereld waarin iedereen tot de beste expressie van zichzelf komt


Neem je verantwoording

Wanneer jij, ik en wij allemaal de volle 100% verantwoording voor onze gevoelens nemen, zetten we daarmee angst aan de kant én creëren we een wereld waarin iedereen tot de beste expressie van zichzelf komt.

Bob Marley zong het al in zijn lied “Redemption Song:

Emancipate yourselves from mental slavery;
None but ourselves can free our minds.


Bevrijd dus jezelf!

 

Liefs, Philomène 🎔

 

 

 

Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...
2 reacties
Meer lezen

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...
2 reacties
Meer lezen

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...
4 reacties
Meer lezen