Doorgaan naar hoofdcontent

Wat doen jouw gedachten met jou?




We hebben allemaal ons verleden. Ook jouw verleden kan jou helpen om belangrijke keuzes voor de toekomst te maken. Dat kan betekenen dat je bepaalde  verhalen die  jij jezelf vertelt, en herhaalt, je niet langer moet vertellen! Je kunt je namelijk niet gelukkig en heel voelen wanneer je jezelf steeds negatieve zaken vertelt.


Soms moeten we ons verhaal loslaten om zo te kunnen genezen van onze oude wonden. Op die manier zijn we niet langer het slachtoffer, maar dat lukt alleen wanneer we ieder onze verantwoording dragen voor ons eigen deel in dat verhaal.
Dan staan we toe om volledig bij onszelf terug te komen, en kunnen we genezen van alles wat we meegemaakt hebben.

Dat 'oude' verhaal dient ons dan niet meer om vooruit te komen. We hebben dan alles ervan geleerd wat nodig was. We hoeven dan niet langer vast te houden aan die oude pijn, het verdriet, de boosheid en de zwaarte van de gebeurtenissen.
Het is dan een lege huls die we niet langer met ons mee hoeven te slepen. We hoeven ons niet langer te identificeren met die verhalen omdat we meer zijn dan dat!

Het kan best beangstigend zijn om te beseffen dat je meer bent dan alleen je verhaal...
Het vergt moed om voorbij dat verhaal te gaan. Het betekent dat je gaat luisteren naar jouw hogere zelf, en dat is een nieuwe manier van leven, want je gaat leven in het 'Nu', in plaats van in het verleden, en dat vergt oefening!


Wat we nodig hebben is vergeving naar onszelf

Het vertellen van  'oude', pijnlijke verhalen heeft ons klein gehouden, en we hebben onszelf daardoor gesaboteerd! 

Door dit alles los te laten ervaren we vrijheid. Dit proces van genezing is liefde, geduld en compassie met onszelf, en dit is een krachtig iets om te genezen van het verleden. Wat we namelijk nodig hebben is vergeving naar onszelf, en dat is een reis die we maken.

We mogen niet van elkaar verwachten dat iemand ons het gevoel geeft dat we het waard zijn om van gehouden te worden. We moeten echt eerst van onszelf houden, en dan opent ons hart zich om dat ook van elkaar te voelen.
En bedenk dat het onmogelijk is om perfect te zijn! Dat geldt voor elk mens. En ja, iedereen zal zijn of haar fouten maken gedurende zijn/haar leven, maar we saboteren onszelf wanneer we perfect willen zijn.

Heb compassie met jezelf

Als mensen zijn we perfect imperfect, en dat is helemaal prima 😉
Juist door onze fouten leren we...
Wat echt belangrijk is, is de intentie achter onze daden. Met de intentie èn een open hart komen we vooruit en leven we bewust.

Ben daarom lief en geduldig met jezelf, en heb compassie met jezelf gedurende de dag en dagen die volgen.
Wanneer je zo liefdevol voor jezelf gaat zijn, kun je ook veel meer begrip voor andermans reis hebben.
Op deze manier verandert je energie en kom je terug in je eigen kracht, en ga je zien hoe waardevol je bent 💖

Daarmee doorbreek je de illusie van angst, van je moeten bewijzen, van niet goed genoeg zijn.
Dan ga je je beter voelen, jezelf waarderen en kun je ook voelen dat er mensen zijn die van jou houden!



Liefs, Philomène X


Podcast: Je vibe hoog houden

Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...
2 reacties
Meer lezen

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...
2 reacties
Meer lezen

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...
4 reacties
Meer lezen