Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Inleiding & Denkpatronen











Inleiding 

Hoe heerlijk is het om geliefd te worden om wie je bent? Dat het iemand niet uitmaakt welke kleur haar of huid je hebt, die het niet uitmaakt welke leeftijd of baan je hebt, wat je salaris is, in welke auto je rijdt. Het enige dat telt ben jij om jouw Zijn. Maar hoe vaak heb je dit nog gevoeld?

 Misschien herken je het volgende...

 "Je bent een lief kind wanneer je doet wat ik zeg en anders krijg je straf en ben je een stout kind ".

 "Ben maar lief (lees: gedraag je op een manier zoals anderen dit van jou verwachten) anders vinden de mensen jou een onaardig kind ". 

“Doe maar goed je best op school anders blijf je een dom kind.”

 “Wanneer je slank bent heb je succes.”

 “Goh, je bent niet goed met rekenen... Nou, dan zal je het wel niet ver schoppen in je leven.” 

“Sporten is niets voor onze familie, we zijn lichamelijk zwak en dat zal ook altijd wel zo blijven.” 

“Wij zijn door onze huidskleur minder belangrijk dan de anderen.” 

Zo zijn er waarschijnlijk tal van opmerkingen die je als kind kreeg te horen. Misschien werden je dingen verteld die een diepe negatieve indruk op jou hebben achtergelaten. Op deze manier kreeg je al heel jong geleerd om naar verwachtingen van anderen te gaan handelen, en langzaamaan begon je het geluk buiten jezelf te zoeken in plaats van naar jouw eigen Zelf te luisteren en daarin te geloven.

Waarschijnlijk heb je je dromen laten varen omdat men niet in je geloofde en heb je daar nu spijt van. De meeste mensen gaan zo door het leven. Maar toen je werd geboren was je nog helemaal blanco, het enige dat er was was jouw Zijn. Voor jou waren er toen nog geen condities, je was heel puur, en diep van binnen ben je dat nog steeds! 

Intussen heb je wel “geleerd” dat er alleen onder bepaalde condities van jou gehouden kan worden en ben je dit ook gaan geloven. En omdat elk mens hunkert naar liefde, willen we graag voldoen aan de voorwaarden die er gesteld worden. Nog steeds pas je dit in je dagelijkse leven toe, en je bemerkt ook dat je jezelf streng kunt toespreken wanneer je voor jezelf het idee hebt niet te voldoen aan deze condities. Het gevolg hiervan is dat je gevoel van blijdschap afgewisseld wordt met gevoelens van angst om te falen en steeds op je tenen te moeten lopen. Daardoor is de kans groot dat je niet geleerd hebt om onvoorwaardelijk van jezelf te houden en in jezelf te geloven. Dit deed je trouwens wel toen je werd geboren juist vanwege het feit dat condities voor jou nog niet bestonden. 

 Degenen die jou naar hun beste kunnen en weten hebben opgevoed kun je dit niet kwalijk nemen. Zij hebben jou geleerd wat ze zelf hebben geleerd, en wat zij niet wisten konden zij jou ook niet leren. 


Denkpatronen 

Het is goed om te weten welke denkwijzen onze omgeving hanteert en we onderscheiden 3 patronen:

1 Deze mensen zijn er heel diep van binnen van overtuigd dat zij niet hebben wat nodig is om echt succesvol te zijn. Succes kan voor iedereen iets anders betekenen (je hebt succes wanneer je bereikt waar je voor staat). Zij denken dat echt succes alleen voor anderen bereikbaar is. Deze mensen zeggen wel gelukkig te zijn. Ze halen hier dan allerlei verklaringen voor aan, maar het blijft rationeel. 

2 Deze mensen hebben zich gedeeltelijk overgegeven aan het idee dat echt succes voor een andere groep mensen is weggelegd. Zij willen graag succes in het leven, maar bij de minste weerstand beslissen zij voor zichzelf dat het grote succes het niet waard is om voor te werken. Deze groep rationaliseert dan ook: “We verdienen en leven beter dan de doorsnee burger” en zij stellen zichzelf de volgende vraag: “Waarom zouden we onszelf afbeulen? Angstvallig houdt deze tweede groep vast aan wat ze hebben, bang het te verliezen. 

3 Deze mensen geven het nooit op! Zij vormen de kleinste groep. Zij laten zich niet leiden door pessimisme. Zij geven zich niet over aan onderdrukkende machten en krachten. Ze leven en ademen succes. Zij zijn het gelukkigst van iedereen. Deze mensen vinden het leven stimulerend, belonend en waardevol. Ze zien elke dag als een avontuur en zij zien elk contact met een ander mens ook als een avontuur en dit avontuur moet volledig beleefd en geleefd worden. 

Om in de derde groep te komen, en daar ook in te blijven, is het handig elke onderdrukkende en geconditioneerde invloed van je omgeving te gaan loslaten. Hier alvast enkele vragen die je kunnen helpen om tot de juiste conclusie te komen: 

- Tot welke groep behoor ik op dit moment?

 - Welke veranderingen zou ik willen aanbrengen om mijn bestemming te veranderen?

 - Wil ik mijn bestemming wel veranderen, of ben ik tevreden met mijn huidige leven? 

- Geloof ik in mijzelf, of laat ik mij door mijn omgeving beïnvloeden? 

- Weet ik precies wat ik wil in mijn leven? 

Je hoeft het niet langer buiten jezelf te zoeken. Alles wat je nodig hebt zit al in jou! Het is belangrijk om te weten wat je wilt veranderen, dat maakt je reis in jouw verandering namelijk een stuk overzichtelijker. Bovendien worden je tijdens het lezen bruikbare handvatten aangereikt. Doe je voordeel ermee 😉

Reacties

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...