Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Affirmaties & Gekwetst

 






Welke gedachten heb je regelmatig over jezelf? Zijn ze negatief? Zet er een positieve gedachte voor in de plaats. Een groot hulpmiddel hierbij kunnen affirmaties zijn. 

Wat is een affirmatie? Een affirmatie is een zinnetje dat je zo goed in je hoofd opneemt dat je er echt in gaat geloven! Een affirmatie wordt uiteindelijk in je onderbewuste opgenomen, dat is de input en bepaalt tevens ook de output. Het gaat er namelijk om wat jij gelooft, dus ook wat jij gelooft over jezelf! Het gaat niet perse om de woorden, maar meer om de emotie die je erbij voelt. 

Wat hebben de affirmaties die je al jaren tegen jezelf zegt jou tot nu toe gebracht? Heeft dat wat je al jaren over jezelf zegt, jou tot op heden positieve ervaringen gebracht? Zijn er in jouw affirmaties sporen van onvoorwaardelijke liefde te bekennen? Wat zijn de gedachten die jij dagelijks over jezelf hebt?  Ben jij in staat om jouw negatieve affirmaties plaats te laten maken voor positieve affirmaties?

 Positieve affirmaties toepassen werkt het beste wanneer je deze voor een spiegel doet en je jezelf recht in je ogen kijkt. Ja ik weet het, in het begin is het onwennig maar het went snel en het voelt dan ook écht goed. Doordat je meer en meer van jezelf gaat houden, krijg je je eigen waarde en zelfvertrouwen ook weer terug,  waardoor ook je dagen veel soepeler zullen verlopen. Stel je eens voor hoe goed je je voelt wanneer je je niet langer afhankelijk maakt van momenten dat alleen anderen van je houden, maar jij op de eerste plaats van jezelf houdt. 

Wat betekent het om van jezelf te houden? Het betekent eerlijk naar jezelf te zijn. Het betekent ook jezelf niet te veroordelen. Verderop in dit boek zal dit verder uitgediept worden. Je zult zien dat wanneer jij van jezelf houdt dit niet alleen iets met jou doet maar zeker ook met je omgeving ;) 


Gekwetst 

Het kan zijn dat er mensen in je leven zijn, of zijn geweest, die je hebben gekwetst of misschien nog erger. Het is belangrijk om, wanneer je hier nog steeds mee zit, te weten hoe je nu verder moet. Een enorm hulpmiddel is om te leren vergeven. Je laat hier een zware ballast mee los. Nee, het betekent niet dat je de daad goedkeurt. Maar dit je hele leven met je mee slepen levert gezondheidsproblemen op en veel verlies van je energie. Bovendien heeft het meeslepen van deze ballast je niets opgeleverd dus is het des te meer de moeite waard om het roer vanaf nu om te gooien. 


“dat je van jezelf houdt en dat je een gelukkig mens bent en jij je pijn vervangt voor vreugde” 


Ook al weet je niet precies hoe je iemand iets moet vergeven, alleen al de wil om te vergeven is genoeg om jezelf beter te gaan voelen. Eigenlijk is vergeven de boosheid* naar die persoon loslaten. Niet dat boosheid iets slechts is, maar te lang boos blijven is iets waar je alleen jezelf mee hebt. Laat vervolgens de pijn los en zeg tegen jezelf: “dat je van jezelf houdt, dat je een gelukkig mens bent en jij je pijn vervangt voor vreugde” (dit is een affirmatie) Je doet dit als volgt:

"Ik houd van mezelf, ik ben een gelukkig mens en ik ben nu bereid mijn pijn te vervangen voor vreugde". 

Vind je het een beetje raar om dit te doen? Dat kan ik me heel goed voorstellen! Zelf vond ik het ook vreemd om te doen, maar weet je... Het werkt als volgt: wanneer je een zaadje plant dan ga je het begieten ook al zie je nog helemaal niets. Je doet dit omdat je weet dat hier uiteindelijk een plantje uitkomt. Zo is het ook wanneer je affirmeert. In het begin is het onwennig maar wanneer je het een tijdje doet went het vanzelf. De affirmaties die je voorheen deed hebben ook hun uitwerking gehad. Ook de nieuwe affirmaties gaan hun vruchten afwerpen, maar dan wel positieve vruchten!


*Dat wil niet zeggen dat boosheid slecht is. Het erkennen van je boosheid helpt je juist verder, daarna kun je pas gaan loslaten. Niet erkennen zorgt alleen maar voor lichamelijke en geestelijke klachten.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...