Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Tel je zegeningen & Ego vs Zelf


 

Ooit maakte ik mijn eigen geluksdoosje. Ik schreef mijn mooie ervaring op briefjes en stopte ze in dit doosje. Het was de bedoeling om de briefjes te lezen wanneer ik me minder happy voelde. Het doosje bleek al snel te klein te zijn en daarom ging ik een dagboek bijhouden, nog steeds met het idee dat wanneer ik een‟ mindere‟ dag zou hebben ik het kon nalezen. Maar waarom wachten totdat je even niet zo lekker in je vel zit?  Waarom niet dagelijks overdenken wat je zegeningen zijn, en waar je dankbaar voor kunt zijn, dacht ik later...

Dit deed me denken aan een tekst die ik ooit in de bijbel had gelezen en waar werd gezegd dat je je  zegeningen moest tellen. En ja, wanneer je je dankbare momenten een paar keer per dag of `s avonds voor het slapen gaan overdenkt, komen er ook steeds meer mooie momenten naar je toe! Dat komt omdat jij jouw aandacht en energie naar die momenten brengt en ze aandacht geeft. 

Ben daarom echt lief voor jezelf en gun jezelf het allerbeste. Wanneer je denkt aan „liefde voor jezelf hebben‟, roept dit misschien allerlei gevoelens op, misschien zelfs een beetje verzet. Alsof er een deel in jou zegt: "dit is belachelijk en wel erg soft", en een ander deel in jou zich daar juist heel gelukkig bij  voelt. Het is helemaal niet vreemd dat dit gebeurt, veel mensen ervaren deze tegenstrijdigheden. Het is de strijd tussen het Ego, waarvan de bijbel het “de werken van het vlees” noemt, en het “Zelf”, waarvan de bijbel het de “vrucht van de geest” noemt. 

Om je hier wat duidelijkheid in te geven geef ik je een overzicht van zowel het “Ego” (werken van het vlees) als het “Zelf” (vrucht van de geest). 


Zelf:               Ego:

Eenheid --------------- Schifting 

Begrip/Inzicht --------------- Beschuldigen 

Vriendelijk --------------- Vijandig 

Vergeving --------------- Wrok 

Liefde --------------- Trots 

Dankbaar --------------- Klagen 

Gelukkig zijn voor een ander -------------- Jaloezie 

Gelukkig/Gelukzalig --------------- Boos 

Nederig --------------- Macht 

Spiritueel -----------------Hebberig 

Wijsheid --------------- Krankzinnigheid 

Vrede/ Rust/ Kalmte --------------- Oorlog 

Meelevend/ Sympathisch --------------- Onverschillig 

In het NU --------------- Verleden en toekomst gericht 

Tolerant/verdraagzaam --------------- Intolerant  

Zelf acceptatie --------------- Zelf verloochening/ Opoffering 

Sociale acceptatie --------------- Sociale intolerantie 

Eenvoud --------------- Het naleven van de voorgaande 


Vrucht van de geest: Geloof, Zelfbeheersing, Zachtaardig, Goedheid, Vriendelijk, Liefde, Vreugde, Vrede, Lankmoedig, (wanneer je niet snel boos wordt) 

Werken van het vlees: Vijandschappen, Verdeeldheid, Twist, Sekten, Jaloezie, Uitingen van afgunst, Vlagen van toorn, Ruzies, Hoererij, Onreinheid, Losbandig gedrag, Afgoderij, Drinkgelagen, Brasserijen.




Zoals je ziet zijn er best veel overeenkomsten. Voor mij waren deze rijtjes een groot hulpmiddel om bij mezelf onderscheid te maken in wat ik dacht en in wat ik voelde, maar dit is niet gemakkelijk. Dat komt omdat we in onze kindertijd voor een groot deel geprogrammeerd zijn geworden en dus onderhevig aan condities zijn geraakt. Ik kan me heel goed voorstellen dat je dit de tijd moet geven om te laten bezinken. Gun jezelf ook die tijd, want een grote verandering bereik je niet binnen een dag. Bedenk wel dat de verandering begint op het moment dat ook jij start met het maken van een onderscheid in wat je voelt en wat je denkt. En dat voelen en denken kan mijlenver uit elkaar liggen...

Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...
2 reacties
Meer lezen

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...
2 reacties
Meer lezen

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...
4 reacties
Meer lezen