Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Hoe een burn-out te voorkomen

 




In het begin van het boek vertelde ik je dat ikzelf een burn-out heb gehad, en dat ik overtuigd ben dat het zover niet hoeft te komen. Je hebt ondertussen gelezen over je navigatie en dat dat je gevoel is. Ook heb je gelezen over het affirmeren en hoe dat zorgt voor nieuwe neuropaden.

Nu wil ik graag met je delen waarom ik ervan overtuigd ben dat je niet eerst een burn-out hoeft te krijgen...


Door het negeren van je gevoel, verlies je het contact met jouw Zelf

Je krijgt een burn-out omdat je al een tijd niet meer luisterde naar jouw gevoel, je navigatie dus. En dat terwijl je navigatie altijd een duidelijk  'Ja' of 'Nee' is, een duidelijk 'Ik wil het wel' of 'Ik wil het niet', een duidelijk 'Het voelt goed' of 'Het voelt niet goed'. Wanneer je jouw navie negeert dan gaat jouw lichaam je handje helpen... Hoe? Jouw lichaam wil jouw aandacht en doet dat door niet langer met je mee te gaan in het uitputten van jezelf, het schakelt je dus uit door aan de noodrem te trekken. Je lichaam en je navie gaan nu intenser samenwerken in de hoop dat jij er naar gaat luisteren, want zolang je jouw gevoel negeert komt het niet goed met je. Door het negeren van je gevoel verlies je het contact met jouw Zelf en voel je ook minder goed aan waar je behoefte aan hebt. Op deze manier bouw je steeds meer stress op in je lichaam. En omdat dit zeer onprettig voor je is, trekt je lichaam uiteindelijk aan de noodrem. Je mag dus echt wel naar je gevoel gaan luisteren. De reden waarom je dat niet meer deed is heel persoonlijk en kent ook vele variaties, daarom ga ik er voor dit moment niet verder op in. 

Wat je misschien nog niet wist, of waar je eerder niet zo over hebt nagedacht, is dat jouw gevoel in de tijd kan reizen en terugkomt naar het nu met informatie. Je navie geeft jou die info door middel van je gevoel. Hoe vaak heb je het al meegemaakt dat je een gevoel had over een bepaald iets in jouw leven en dat dat later ook bleek te kloppen? Hoe wist jij dit? Gaf je gevoel informatie of niet? 😉

Wanneer jij in je navie ingeeft hoe jij je wilt voelen, dan zorgt jouw navie er ook voor dat de omstandigheden zich zo manifesteren dat jij je kunt voelen zoals je dat hebt ingegeven. Dat lukt alleen wanneer je durft te luisteren naar je gevoel, en dat is niet altijd even gemakkelijk omdat je het hele reisprogramma van jouw navie niet kunt overzien. Maar is het ooit slecht afgelopen wanneer je 100% op je navie vertrouwde?

We hebben dit ingenieuze systeem niet voor niets gekregen... Het is de bedoeling dat we het gebruiken. Dat dit voor velen misschien nog in de kinderschoenen staat, is omdat we gewend zijn geraakt op allerlei zaken buiten onszelf te vertrouwen. Dat is aangeleerd, maar kan natuurlijk ook ontleerd worden. Want hoe zou jouw leven er uitzien wanneer je een hechte vriendschap met jouw navie zou aangaan? Welke keuzes zou je dan maken? 

Wat voelt bijvoorbeeld al heel lang niet goed voor jou? Wat is al een tijd een intens verlangen van jou? Noteer deze dingen eens. Schrijf daarbij ook eens op wat je hoofd je allemaal vertelt. Skip daarna eens de meningen van anderen... Dit helpt je in te zien dat jouw navigatie er altijd voor je is.

Een hele nieuwe wereld gaat er voor je open wanneer je gaat vertrouwen op jouw navigatie. En dat is dus de reden waarom ik ervan overtuigd ben dat je een burn-out kunt voorkomen. Ik ben er zelfs van overtuigd dat er op deze manier veel ziektes voorkomen kunnen worden. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...