Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Keuze, gedrag ervaring en emotie & Bron van energie

 




Je merkt het waarschijnlijk al dat ik bepaalde zaken herhaal in dit boek...  Zie deze herhaling maar als een extra hulpje tijdens jouw grote schoonmaak 😉 

Wist je dat we per dag tussen de 60.000 en 70.000 gedachten hebben? Wist je dat 90% van die gedachten dezelfde zijn als van de dag tevoren? Dezelfde gedachten leiden naar dezelfde keuzes; dezelfde keuzes creëren hetzelfde gedrag; dezelfde gedragingen produceren dezelfde ervaringen en dezelfde ervaringen ontwikkelen dezelfde emoties; dezelfde emoties sturen dezelfde gedachten vervolgens weer aan. En dit wordt onze identiteit oftewel onze persoonlijkheid genoemd. 

Hoe zou onze persoonlijkheid er uitzien wanneer we ons bewust worden van onze gedachten en deze gaan sturen? Wanneer we onszelf hier niet van bewust zijn komen we in een vicieuze cirkel terecht. Deze ervaring wordt ook wel onze comfortzone genoemd. Het is niet zo dat dit daadwerkelijk comfortabel is, maar het is wel onze herkenbare zone. Wanneer je je gedachten dus probeert te veranderen, breekt er een moment aan dat je je niemand voelt, het voelt niet prettig en je voelt je onzeker. Dit komt omdat je uit je comfortzone bent gestapt en je je nu op onbekend terrein bevindt. Nu is de keuze aan jou: Ga je verder of ga je terug? Eén ding wil ik je graag zeggen, wanneer je nu doorgaat breekt er een geweldige mooie tijd voor je aan, maar daarom is het zeer belangrijk om je gedachten te gaan sturen! 

“Wij worden gevormd door onze gedachten, we worden wat we denken. Wanneer de geest zuiver is, volgt de vreugde als een schaduw die ons nooit verlaat.” - Buddha 

Om je door dit proces heen te loodsen kun je jezelf helpen door je voorstellingsvermogen te gebruiken. Stel je het volgende eens voor: Bezie jezelf als heel vruchtbare grond... Met die vruchtbare grond heb je de mogelijkheid allerlei zaadjes te planten. Je kunt kiezen voor giftige planten, maar je kunt ook kiezen voor voedzame planten. Een ding is zeker de grond laat alles uitkomen. Je bewatert en bemest omdat je zeker weet dat je straks kunt oogsten. Als je kiest voor mooie en voedzame planten, kun je je levendig voorstellen hoe mooi de bloemen zijn die gaan uitkomen. In jouw voorstelling zie je de kleuren, ruik je de geuren en zie je jezelf de vruchten al eten. Je proeft ze zelfs al! Dat is precies hoe ons voorstellingsvermogen werkt. 

 Ook al is het nu nog niet in jouw fysieke wereld, toch weet je heel zeker dat er iets heel moois uitkomt: de bloemen en de vruchten. Maar zo werkt het met alles dat jij je kunt voorstellen en waar je in gelooft. De sprong die we nu gaan maken lijkt compleet los te staan van wat je zojuist hebt gelezen, maar niks is minder waar. Straks zul je zien waarom...

Doordat we zijn ontstaan uit de Bron van energie is het onmogelijk om ons daarvan los te koppelen. Wat wel kan gebeuren is dat het Ego zo sterk aanwezig is dat het probeert het roer over te nemen, maar zolang je je hiervan bewust van bent kun je zelf blijven sturen. 

Jouw Zelf (dat is je navigatie) staat in verbinding met de Bron van liefde en wanneer je de zaadjes die van het Zelf afkomstig zijn blijft bemesten en bewateren, is de uitkomst prachtig. Wanneer je ervoor zorgt dat je in verbinding staat met de Bron van liefde en je die Bron ook vraagt om hulp, krijg je die hulp. Je hoeft dan namelijk niet na te denken over het „Hoe‟ van een uitkomst want dat is namelijk iets waar de Bron voor zorgt. Het enige dat je hoeft te doen, maar misschien is dat ook wel het meest moeilijke voor je, is vertrouwen hebben dat je antwoord krijgt. Ik begrijp heel goed dat dat het meest moeilijke stukje van alles is, en daarom zal ik een ervaring van mijzelf met je delen. 

In 2008 raakte ik in een gewetenscrisis. Ik vroeg om inzicht, wijsheid en kracht om me in die moeilijke situatie staande te houden. Ik deed er alles voor, helaas... in 2009 werd ik uitgeschakeld door een burn-out. Je kunt je mijn teleurstelling wel voorstellen. Ik had natuurlijk een ander antwoord verwacht, maar nu was ik uitgeschakeld en kon ik zelfs minder dan niks doen laat staan dat ik nog meer kon doen. Het heeft maanden geduurd voordat me duidelijk werd dat ik de situatie moest loslaten. Vanaf dat moment, want ik was heel die periode blijven vragen voor wijsheid en inzicht, kreeg ik ook meer wijsheid en inzicht. Ik werkte aan mezelf omdat ik begreep dat het tijd werd om verandering in mijn denken aan te brengen. Stapje voor stapje leerde ik naar mijn Zelf te luisteren. Ik zeg stapje voor stapje omdat je niet van jezelf moet verwachten dat je stappen kunt overslaan. Ook in dit proces is liefdevol en eerlijk voor jezelf zijn het allerbelangrijkste dat er is! 

 Persoonlijk had ik nogal eens de neiging het proces te willen versnellen met als gevolg dat ik teleurgesteld raakte in mezelf. Wanneer je teleurgesteld raakt in jezelf zeg je meestal ook niet heel erg aardige dingen tegen jezelf. Herken je dit? Zie het als volgt: je leert een kind zijn veters strikken... Verwacht je dat het hem meteen lukt? Natuurlijk niet! Het kind heeft immers de tijd nodig om te kunnen oefenen zodat hij deze techniek onder de knie krijgt. Zowel zijn motoriek als zijn manier van denken (tijd om informatie in zich op te nemen) spelen hierin een rol. Scheld je het kind uit wanneer het hem niet lukt, of prijs je hem voor zijn inspanningen? Wanneer je scheldt, zal het kind in zijn schulp kruipen en het zal lang duren voordat hij het nog een keer zal proberen. 

Zo is het ook met ons, met jou en mij. Wanneer wij tegen onszelf schelden als ons iets niet lukt, maken we hetzelfde proces door. De kans is zelfs groot dat we het helemaal niet meer proberen en in onze huidige denkpatronen vast blijven zitten omdat deze ons bekend zijn; de zogenaamde comfortzone.



Volgende keer een nieuw, toegevoegd hoofdstuk: "Hoe een burn-out te voorkomen!"



Reacties

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...