Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Wat je gelukt is & Geluk zit in jezelf

 





Probeer nu niet alles tegelijk toe te passen, ben blij met wat je tot nu toe bereikt hebt en ben geduldig met jezelf. Je mag jezelf echt wel complimenten geven over wat je tot nu toe gelukt is en je mag daar ook dankbaar voor zijn. Ook dit is een onderdeel van onvoorwaardelijk van jezelf houden. 

Vergelijk vooral jouw vooruitgang niet met de mensen om je heen, jezelf met anderen vergelijken kan heel vernietigend voor jezelf zijn. Bovendien is het leven geen competitie! 

"Maar laat een ieder zich ervan vergewissen wat zijn eigen werk is, en dan zal hij alleen met betrekking tot zichzelf, en niet in vergelijking met de andere persoon, reden tot opgetogenheid hebben" - Galaten 6: 4 (nwv) 

Dit is trouwens een van mijn favoriete quotes uit de bijbel!

Het leven is sowieso nooit een competitie, niet met betrekking tot de persoonlijke ontwikkeling, maar ook niet ten aanzien van materiële zaken of uiterlijk. Een competitieve geest heeft altijd met het Ego te maken. Wanneer je beter dan een ander wilt zijn, heeft dat meestal met jaloezie te maken of juist met het feit dat jij je minderwaardig voelt en dus niet in jouw navigatie gelooft. Je verliest daarmee jezelf doordat je je kracht aan het Ego geeft.

Geluk zit in jezelf 

Het kan zijn dat je gelooft dat het geluk te vinden is in het jezelf beter vinden dan een ander. Jezelf beter of meer voelen heeft niets met geluk te maken. Je meet je dan nog altijd met een ander... Stel dat die andere dan een dikkere bolide aanschaft dan jou. Dat zou dan toch betekenen dat je geluk te 'kraken' is? In onze samenleving leren we dat we alleen met de hoogst genoten opleiding, een gave bolide, een gigantisch huis of een sexy uiterlijk en lijf succesvol zijn. Nu is het niet mijn bedoeling om hier te gaan vertellen dat opleiding, mooie huizen en mooie auto's en een mooi lijf niet goed zijn, integendeel, het draagt zelfs bij tot ons plezier! Maar zoals ik al eerder aanhaalde ben jij niet je huis, lijf, opleiding of auto. Je bent enkel de beheerder van dit alles. Daarom hoef je je zelf niet beter dan een ander te voelen, en neer te kijken op die ander om je gelukkig te voelen. Geluk zit al in jou! Daarom is dit ook je succesformule! Wanneer jij je namelijk gelukkig voelt ben je ook succesvol! 

 Zo zie èn voel je dat bepaalde systemen een behoorlijke impact op ons allemaal kunnen hebben, en dat we onderhevig zijn aan condities en ons daardoor veel minder bewust van onszelf zijn. De invloed van onze omgeving èn onze innerlijke stem zou je daarom kunnen vergelijken met een equalizer; Alle tonen die buiten jezelf zijn staan afgesteld met de volumeknop helemaal open. Het zijn alle meningen en systemen die worden opgelegd, terwijl de tonen van je innerlijk stem (jouw Zelf, Gevoel, Navigatie) bijna op nul staan. Nu is het de kunst om dit om te draaien zodat je weer naar jouw innerlijke stem (jouw Zelf) gaat luisteren en je deze luid en duidelijker hoort. Hiermee creëer je jouw wereld zoals je die ooit als kind voor jezelf had. Daar zijn geen voorwaarden, systemen en condities.

 “Om je te kunnen herinneren wie jij bent, zal je moeten VERGETEN wat er is gezegd, over wie jij moest zijn” – Onbekend

Dan is je gelukkig voelen ook echt mogelijk! Daarom is het wel belangrijk je alleen te focussen op je eigen leven en interne wereld (de wereld van gevoel) en daar je aandacht en energie aan te geven. De connectie met jouw navigatie zal dan steeds hechter worden, daarmee zullen er steeds vaker geluksmomenten zijn die steeds langer aanhouden.

Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...
2 reacties
Meer lezen

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...
2 reacties
Meer lezen

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...
4 reacties
Meer lezen