Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Je brein als afvalbak & Opruiming

 




Doordat jij je steeds bewuster van jezelf wordt, zal je bemerken dat dit op meerdere aspecten van je leven gebeurt. Bijvoorbeeld in wat je leest, wat je ziet op TV, personen waar je mee omgaat, zelfs in wat je eet.

 Je geest met ellende voeden heeft namelijk een negatieve uitwerking op je lichaam! Dit geldt natuurlijk ook de dingen die je via de media bekijkt. Bedenk of ze heilzaam voor je zijn. Denk nog maar even terug aan wat je eerder in dit boek las over het project dat er in 1993 in Washington plaatsvond en waardoor de misdaad met iets meer dan 23% daalde. Vraag je eens af waarom er zoveel misdaad is en waar de meesten van ons op gefocust zijn. Dat wil niet zeggen dat we die misdaad zelf uitvoeren, maar angst hebben en die vervolgens voeden zou wel een bijdrage aan de vermeerdering ervan kunnen hebben. Hoe zou de wereld er uitzien wanneer we ons focussen op positieve dingen? De positieve uitwerking zou je nu al bij jezelf kunnen zien. Want wanneer je je intens gelukkig voelt en positief denkt - gelukkig voelen is de uitwerking van positief denken - gebeuren er prachtige dingen die jouw geluksgevoel alleen nog maar zullen versterken! 

Nu begrijp ik dat het je niet elke dag lukt om dit voor elkaar te krijgen. Bekijk op zo'n dag dan eens welk gevoel er de boventoon voert en wat de aanleiding hiervan is, duw het vooral niet weg, maar observeer je eigen gevoelens en gedachten. Stel dat angst de boventoon voert... Probeer daar dan eens een positieve affirmatie voor in de plaats te zetten. Je kunt dit als volgt doen: 

"ik ben vastbesloten om afstand te doen van mijn angst en ruimte te maken voor vertrouwen. Ik weet dat het leven mij altijd steunt!" 

Herhaal deze affirmatie een aantal keren net zolang totdat jij je er prettig bij voelt en laat het vervolgens los. En met loslaten bedoel ik dat je het parkeert 😉 Hiermee duw je je angst niet weg maar merk je 'm juist op. Je accepteert dat het zo is en laat de angst los zodat er ruimte ontstaat voor iets positiefs. Wanneer je nog niet gelooft wat je tijdens een affirmatie tegen jezelf zegt, gaat deze affirmatie jou ook niet helpen. Ook nu is het van belang om eerlijk naar jezelf te zijn. Je kunt een affirmatie namelijk ook aanpassen, zoals deze:

 “Ik ben vastbesloten om afstand te doen van mijn angst en ruimte te maken voor vertrouwen. Elke dag ga ik er meer in geloven dat het leven mij zal steunen.”

 Je laat dus toe dat je daar nu nog niet in gelooft, maar je laat ook toe dat het in de toekomst tot de mogelijkheden behoort. Dit zal voor jouw onderbewuste wél te accepteren zijn.


Opruiming in jouw Heiligdom 

Het kan natuurlijk zijn dat je je nog steeds heel kwetsbaar voelt, of dat je je kwetsbaar voelt doordat je veel impulsen binnenkrijgt en niet weet wat je ermee moet. Veel HSP-ers hebben hier namelijk echt last van. Dan wil ik graag mijn persoonlijke geheim met je delen, iets dat ik als kind al deed. Ik stelde me een huisje voor en in dat huisje was het veilig, gezellig en heel behaaglijk, een soort van poppenhuis. Wanneer er momenten waren dat ik me onveilig voelde, en dat was met name op school, ging ik mijn denkbeeldige huisje in. Niemand wist van het bestaan van mijn huisje en daarom voelde het ook zo fijn. Terwijl ik daar zat, voelde ik me heerlijk, juist omdat niemand dit wist en daar dus ook geen toegang tot had. Nu doe ik dat nog steeds, en wat ik daarmee werkelijk doe is naar binnen gaan in mezelf. Met mediteren doe je niet anders... Dan keer je ook naar binnen, naar een grote ruimte waar je toegang hebt tot het oneindige, de Bron, het Universum, het Goddelijke. Als kind beredeneerde ik dat niet, ik deed het gewoon en dat voelde ontzettend goed, en dat voelt het nog steeds 😊

 Als volwassene kun je dit ook doen, en het werkt dan als volgt: Jouw heiligdom is het lichaam waarin je woont, en de sleutel om daar echt naar binnen te gaan is jouw bewustzijn. Jij bepaalt of je alle ramen en deuren van dat huis openzet, met veel tocht en geklepper van deuren als gevolg, óf dat je het tochtvrij maakt, wel met genoeg circulatie zodat het prettig voor je voelt. Dat huis houd je schoon en je onderhoudt het goed. Ook tref je voorzorgsmaatregelen dat er geen ongenode gasten naar binnen kunnen. Je maakt het er gezellig en knus, een plek waar iedereen die binnen mág komen zich prettig en liefdevol ontvangen voelt. Het is een plek waar de zon door de ramen naar binnen schijnt en waar er een vriendelijk woord voor iedereen is. In dit huis laat je niemand toe die het wil bekladden en kapot kan maken. Want jij hebt de taak gekregen om het te beheren naar jouw beste kunnen💪 Toen je lang geleden beheerder werd was dat huis in perfecte staat, en in deze staat wil je het ook weer terugbrengen (daar ga ik tenminste vanuit). Dat kun je omdat je je herinnert hoe het ooit was. Ook al herinner je je dit niet letterlijk, dan weet je wel hoe het voelt. WELKOM THUIS!!! 

Nu wil ik je vragen: Wat ga je doen met alle rommel die je in je huis tegenkomt? Gooi je die via je ramen je tuin in? Wat ik bedoel is het volgende: Ga je alle negativiteit die je in al die jaren hebt gespaard delen met anderen?* Ga je klagen en zeuren bij anderen, of verbrand je alles zodat het niet rond blijft slingeren en er ruimte komt voor positiviteit en liefde? De negatieve dingen die je met anderen deelt, beïnvloeden zowel de cellen van deze mensen als die van jezelf. Deel daarom liefdevolle positieve dingen want het zal iedereen goed doen. Ben vredig in jouw „heiligdom‟ en alles wat jou daar geen vredig gevoel geeft, heb je niet langer nodig.

*Het betekent niet dat je trauma en verdriet niet mag doorvoelen. Er zijn zaken die eerst verwerkt moeten worden en je aandacht juist nodig hebben. Zoals ik eerder al aangaf is het belangrijk om altijd eerlijk naar jezelf te zijn. Later in het boek deel ik een mooie techniek om trauma te verwerken.

Schoonmaaktips voor jouw Heiligdom

- Laat het verleden los

- Hecht je niet aan alles en leer loslaten

- Stel grenzen

- Maak je eigen leefregels en houd je daar aan

Stop met: 

- altijd gelijk willen hebben 

- controle willen hebben 

- anderen de schuld geven 

- vernietigend tegen en over jezelf praten 

- geloven in beperkingen (dat is wat anders dan je grenzen kennen)

- klagen 

- bekritiseren 

- indruk op anderen willen maken 

- weerstand bieden aan verandering 

- labels plakken 

- bang zijn 

- excuses maken 

- leven naar de verwachtingen van anderen, is namelijk niet jouw verplichting 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...