Vertrouw op de intelligente Bron van liefde, en dus niet op het Ego. Zoals ik het zie is dat de Bron communiceert door middel van jouw Hart. Voor mij persoonlijk noem ik dat mijn navigatie. Alleen jouw Zelf staat in directe verbinding met die Bron. Wanneer je je open stelt voor inzichten, zal de Bron er ook voor zorgen dat je de inzichten op het juiste moment zult krijgen door middel van je bewustzijn.
Jouw bewustzijn kan namelijk luisteren naar het Hart, maar ook naar het Ego, het kan ook luisteren naar alles wat om je heen gebeurt. En dan heb je ook een onderbewustzijn. Dat is je fascia waar alle onverwerkte emoties en trauma worden opgeslagen. Misschien kun je je de kleine speakers in de klas nog wel herinneren die een signaal gaven als de directeur iets belangrijks had te mee te delen? Iedereen wist dat er wanneer er iets belangrijks werd gemeld dat specifieke signaal klonk. Wanneer de klas rumoerig was werd al snel gereageerd met Sshhht...
Ter illustratie: De directeur, is de Bron voor alle antwoorden. De omroepinstallatie, is het Bewustzijn dat overal aanwezig is, ook in jou! Het rumoer in de klas, is het gekwetter van het Ego. Het “Sshhht”, is het Zelf dat reageert om te luisteren. De stilte in de klas, is het daadwerkelijke luisteren naar de intelligente Bron van Liefde. Voor onze westerse maatschappij is dat zeer zeker een kwestie van anders gaan denken, maar oefening baart kunst! Vanaf nu mag je gaan vertrouwen op die intelligente Bron. Dat neemt niet weg dat je wel nog altijd verantwoordelijk blijft voor je eigen gedachten en daden, dus ook om je onverwerkte emoties en trauma te helen.
Het betekent ook dat je niet langer de last van de hele wereld op je schouders hoeft te dragen, want iedereen is immers verantwoordelijk voor zichzelf. We hebben contrasten nodig gehad om van te leren. We voelen ons namelijk maar al te vaak verantwoordelijk voor het welzijn van een ander. En natuurlijk willen we dat het met onze geliefden altijd goed gaat. Toch maakt iedereen zijn eigen leerproces door om verder te komen. En het meest eerlijke is dan om daar niemand in te belemmeren.
Je kunt iemand alleen helpen wanneer iemand het aan je vraagt. Zo is het waarschijnlijk ook bij jezelf gegaan, bij tenminste wel... Ik wilde mijn situatie veranderen en ging op zoek naar antwoorden, vroeg de Bron van energie hierbij om te leiden. Voor mij was dat het moment dat ik ook openstond voor nieuwe informatie en bereid was om te veranderen, en het voelde goed om dat in mijn eigen tempo te doen.
Als voorbeeld: Zaadjes die je plant, komen allemaal uit, maar niet even snel. Dan pak je de minst snel groeiende toch ook niet bij het knopje om er aan te trekken omdat je meent hiermee zijn groei te kunnen versnellen? Wanneer je dat wel doet is het logisch dat het plantje kapot gaat. Zo is het ook met onze persoonlijke groei, we groeien niet allemaal even snel, maar wel in ons eigen tempo en op onze eigen unieke manier. Daarom is het belangrijk om geduldig met jezelf te zijn.
Jouw momentum
Jouw persoonlijke momentum is het moment dat je het anders wilt gaan doen. Dat je voelt dat het niet langer meer zo gaat. Dat je klaar bent voor iets nieuws dat beter bij jou past. Dat is ook het moment dat je gaat zoeken, vragen en wilt veranderen. Maak er voor jezelf een liefdevol momentum van en ben niet hard voor jezelf, maar zet wel door. Ook al zal je tegen weerstand van je naasten aanlopen. Probeer altijd te blijven voelen met je Hart!
Zo las ik een verhaal over een man die bij een arts kwam. Deze man zat al een hele tijd niet lekker in zijn vel. Hij nam zijn werk mee naar huis en werkte dagelijks tot laat in de avond door. Zijn excuus hiervoor was dat niemand het beter kon dan hij alleen, en alleen wanneer hij het deed, dacht hij dat het ook echt goed was gedaan. Hij gunde zich niet eens de tijd om rustig te eten en te genieten van zijn leven. Daarom gaf zijn arts hem het volgende advies: Elke dag moest hij tweeënhalf uur verlof nemen om een lange wandeling maken. Elke week moest hij een halve dag verlof nemen en die op een begraafplaats door brengen.
Hij vroeg de arts: “Waarom juist op een begraafplaats?”. De arts antwoordde: "ik wil dat je daar de grafstenen bekijkt van degenen die daar liggen. Ik wil dat je mediteert over de reden waarom zij daar liggen... velen van hen zijn daar namelijk terechtgekomen omdat zij net als jij dachten, en de hele wereld op hun schouders hadden genomen. Denk na over het feit dat wanneer jij daar voor altijd rust, de wereld gewoon verder draait en dat anderen jouw plek innemen en ook nog in staat zijn jouw werk te doen. Ik wil dat je daar op een grafsteen gaat zitten en de volgende verklaring steeds herhaalt: "Want 1000 jaren zijn in uw ogen slechts als de dag van gisteren wanneer die voorbijgegaan is, en als een wake in de nacht." - Psalm 90: 4 (nwv)
De man begreep de boodschap en paste zijn tempo aan. Hij leerde te delegeren en hij kreeg een juiste kijk op wat belangrijk was voor hem. Hij was niet langer die piekerende persoon die dacht dat hij alles zelf moest doen. Hij werd daarentegen een vredig persoon, en presteerde beter op zijn werk.
Wat zijn overtuigingen die jou belemmeren? Wat zijn overtuigingen waarvan je weet dat ze niet waar zijn, maar waar je toch aan vast blijft houden? Waarom doe je dit? Kun je deze overtuiging(en) ombuigen naar een andere die jou niet langer belemmert, maar jou juist stimuleert en doet groeien?
Reacties
Een reactie posten