Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Nawoord





Bedankt voor het lezen van mijn boek! Ik hoop van harte dat je er voor jezelf “handvatten” uit hebt kunnen halen waar je mee aan de slag bent gegaan. 

Wat ik je graag nog wil meegeven is het volgende: 

Wanneer er perioden zijn waarin je merkt dat je snel afgeleid wordt door het een of ander, houd dan altijd heel scherp jouw doel voor ogen. Dat zal je namelijk helpen om de weg naar dat doel ook helder te houden waardoor de afleidingen zoals de meningen van anderen en je eigen onzekerheden op de achtergrond raken. Blijf vastberaden om je doel te bereiken en stel jezelf regelmatig de vraag: Wat wil ik echt?

Mocht je een gezin hebben dan is het natuurlijk wel zo handig om jouw doel(en) bespreekbaar te maken met je gezin om zo te bekijken wat de mogelijkheden zijn om hierin samen te werken. Wellicht hebben ook jouw gezinsleden hun doelen die ze graag willen bereiken en kunnen jullie alle doelen naast elkaar leggen om te zien hoe jullie elkaar hierin kunnen supporten. Het fijne is dan dat jullie het behalen van jullie doelen tot een gezamenlijk doel kunnen maken! Je zou bijvoorbeeld samen één groot vision board kunnen maken. Alleen al het maken hiervan geeft veel plezier en voldoening. 

Onze wereld is aan het veranderen, we zitten in een grote shift, en jij zal gaan ontdekken wat jouw gave is om dat met onze wereld te delen. Dit biedt jou nieuwe mogelijkheden! Ik wens je veel plezier, positiviteit, liefde en een hele goede gezondheid toe. 


Liefs, Philo




Bronnen die mij hebben geïnspireerd op mijn weg naar mijn Zelf zijn:


Boeken: 

Bijbel: Genesis t\m Openbaring uit de NWV (Nieuwe Wereldvertaling) & SV (Staten Vertaling)

Stephen Covey: De 7 eigenschappen tot effectief leiderschap

Keith Ablow: Wees eerlijk naar jezelf

Claude. M. Bristol: The magic of believing Norman

Vincent Peale: The power of positive thinking

Hans van Breukelen: Winnen

Dr. Joe Dispenza: Breaking the habit of being yourself

Louis Hay: Je kunt je leven helen

David. J. Schwartz: The magic of thinking big

Esther & Jerry Hicks: Ask and it is given

 

Films:

Masaru Emoto: De boodschap van water

What the bleep do we know I & II

 

Lezingen:

Gregg Braden

Bruce Lipton


Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...
2 reacties
Meer lezen

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...
2 reacties
Meer lezen

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...
4 reacties
Meer lezen