Doorgaan naar hoofdcontent

Jouw LES: Van je hoofd naar je hart

 


Deze eenvoudige oefening kan je helpen om in 3 stappen van je hoofd naar je hart te gaan. 


 1. Hartfocus: Maak een scheiding van je hoofd naar je hart. Dit doe je door je hand of beiden handen, net wat jij prettig vindt, op het midden van je borstkas te leggen. 

2. Hartfocus ademhaling: Adem natuurlijk en normaal alleen iets dieper dan dat je gewend bent. Stel je vervolgens voor dat je door je hart in- en uitademt. 

3. Probeer nu een positieve hart-emotie te creëren. Bijvoorbeeld door waardering voor de goede dingen in je leven te hebben. Of een gevoel van welzijn te voelen. Het kunnen ook andere positieve en fijne dingen zijn, net wat jij kunt opwekken.

 Je hoeft maar één gevoel te creëren, maar forceer het niet! Ga hiermee door terwijl je door je hart in- en uitademt. Doe dit enkele minuten en ga vervolgens verder met jouw dag. 

 Tip: doe dit voor het slapen gaan en voordat je opstaat. 


Wat te vermijden? 

Met deze hartoefening - waarvan ik van harte hoop dat je die als prettig hebt ervaren - kun je dus bewust kiezen voor positieve gevoelens en daarmee kies je er ook bewust voor je cellen positief te beïnvloeden. Om je een eindje op weg te helpen bij het leren onderscheiden wat zoal stressvol voor je lichaam is en wat je het beste kunt vermijden, zet ik enkele zaken op een rij. 

1. Gevoelens van alleen zijn. 

Tip: sluit je aan bij een team, groep of club waarmee je samen dingen onderneemt die je leuk vindt. 

2. Honger. 

Hiermee wordt een bericht naar je gevaar zoekende amygdala gestuurd dat er een probleem is vanwege te weinig voeding. En hopla, je zit midden in een stressrespons en jouw zelf reparerend mechanisme ligt op z'n rug.

 3. Je ziel verkopen voor inkomen. 

Het kan zijn dat je werk, zelfs de leukste baan, af en toe stressvol is, maar het moet niet zo erg worden dat je voortdurend in een vlucht- of vechtgevoel zit. Je bent veel meer waard dan te belanden in een of andere chronische stress-respons. 

4. Een pessimistisch beeld over de wereld hebben. 

Wanneer je een het-glas-is-half-leeg-type bent dan creëert je brein op regelmatige basis gedachten als: “Er is niet genoeg geld." "Nooit gaat iets op mijn manier." "Niemand houdt echt van mij.” 

Met een optimistische houding heb je veel minder kans (meer dan 70%) op hartziekten dan met pessimistische houding. 

5. Relaties die als gif voor je zijn. 

Terwijl liefdevolle relaties en een ondersteunende gemeenschap een kalmerend effect op je amygdala en een gezonde uitwerking op je lichaam hebben, zal je zenuwstelsel wanneer je je bedreigd voelt in een relatie dit interpreteren als gevaar! 

6. Zorgwekkende gedachten. 

7. Trauma's/ Triggers zoals: Plaatsen, ruimtes, geuren, liedjes en andere geluiden die je doen herinneren aan een trauma activeren je vlucht/vecht/bevries programma, ook wanneer je je hier niet bewust van bent dat dit gebeurt. 

Eerder in het boek vertelde ik je over enkele therapieën/methoden die jou hierin kunnen ondersteunen. Nogmaals, de keuze is aan jou. 

8. Wrok gevoelens doordat je niet hebt vergeven.

Deze gevoelens hebben dezelfde uitwerking op je amygdala als honger of een groot dreigend gevaar. Het blokt je energie en brengt je nergens. 

9. Woede.

Ook dit gevoel zet je limbische systeem waarin de amygdala is ondergebracht in werking. 

10. Gevoelens van hulpeloosheid.

Het is de taak van je amygdala om je te beschermen tegen gevaar. Een gevoel van hulpeloosheid zet het hele systeem weer in werking. 

11. Rommel in huis.

Rommel maakt je geest onrustig, terwijl orde en netheid rust creëren.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Van groepstrilling naar innerlijke vrijheid

Een zachte reis terug naar jezelf Er is een verschil tussen een groep verlaten en de groep uit jezelf losmaken. Dat tweede is geen daad, maar een stille, diepe en soms verwarrende reis. Want ook al loop je de deur uit… het systeem leeft vaak nog in jou. Ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. Ik schrijf dit voor iedereen die weet hoe het voelt om op te groeien binnen een religieuze structuur met absolute waarheidsclaims — of in een andere gesloten geloofsgemeenschap. Voor wie ooit dacht: “Waarom voel ik me niet echt vrij, terwijl ik allang weg ben?” Geboren in een waarheid die niet de jouwe was Wie binnen een gesloten geloofsgemeenschap geboren wordt, bouwt geen identiteit op — je krijgt er één aangereikt. Je leert niet eerst jezelf kennen en dan kiezen. Je leert wat goed is, wat fout is, wie je bent, met wie je omgaat, en waar je bang voor moet zijn. Vrijheid voelt dan niet als veiligheid, maar als dreiging. Je vertrouwt je eigen stem niet, omdat die stem nooit echt van jou mocht...

Nee zeggen – een zachte revolutie

Heb jij dat ook? Dat je ‘nee’ zeggen lastig vindt? Voor je het weet heb je iets toegezegd wat je eigenlijk niet wilde. En daarna voel je het: een lichte spanning in je borst, een stem die zegt: “dit klopt niet.” Hoe kun je dat doorbreken? Zelf keer ik me dan naar binnen. Ik luister naar mijn gevoel, naar mijn innerlijke ‘nee’ - die vaak al eerder iets wilde zeggen. Want soms durven we geen ‘nee’ te zeggen uit schaamte. Of omdat we bang zijn om ‘anders’ te zijn. Omdat we geleerd hebben dat het lastig of egoïstisch is om een grens aan te geven. Omdat we onszelf dan ineens zien als de “moeilijke persoon”. Maar… wiens woorden zijn dat eigenlijk? Wie heeft jou dat ooit gezegd? Of misschien komt het doordat je graag aardig gevonden wilt worden. Je verlangt naar goedkeuring, sympathie — of je wilt spanning vermijden. Soms kijk je op tegen degene die je iets vraagt. Dan voelt ‘nee’ zeggen bijna als verraad. Misschien ben je bang. Bang voor afwijzing. Bang iets te verliezen. Of bang om iemand t...

Emotionele verwaarlozing - De poort naar zelfherkenning en zachte zelfzorg

Levenswond 2 Je voelt vaak leegte. Een vaag gemis. Niet per se omdat er iets ergs is gebeurd - maar juist omdat er iets belangrijks ontbrak. Aandacht. Warmte. Aanraking. Horen wat je níét zei. Je leerde jezelf terug te trekken, je gevoelens te minimaliseren of ze helemaal niet meer te voelen.  Je ontwikkelde een overlevingsmechanisme dat fluistert: “Wat ik nodig heb, doet er niet toe.” Oorsprong in het aardse Deze wond ontstaat vaak in een jeugd waarin verzorgers wel lichamelijk aanwezig waren, maar emotioneel afwezig, overbelast of afgestompt. Je werd misschien verzorgd, maar niet werkelijk gezien . Er werd niet ingegaan op je binnenwereld. Je gevoelens werden genegeerd, gebagatelliseerd, of gezien als lastig. Het kind past zich aan, en leert: “Mijn gevoel heeft geen plek. Dus ik voel maar minder.” Ook het bredere westerse systeem speelt hierin een rol: – In het onderwijs ligt de nadruk op kennis, structuur en gedrag, niet op emotionele beleving of innerlijk w...